Gesprek met ‘Sandra’

In gesprek met ‘Sandra’ (pseudoniem), naar aanleiding van wat ik geschreven heb en mijn opmerking dat er slechts één denkgeest is en dat het universum en alles daarin een projectie is van die denkgeest die schijnbaar droomt van afscheiding.

Dus, er is maar één denkgeest?

Ja, er is maar één denkgeest, maar ik zeg dat alleen op die manier om het binnen de illusie van de droom duidelijk te maken. Ik begrijp dat dit verwarrend kan zijn, want door te zeggen dat er slecht één denkgeest is, zou men kunnen denken dat ik impliceer dat er wellicht iets anders zou kunnen bestaan naast die denkgeest, terwijl dat niet zo is. Dus de meest accurate manier om het te zeggen is: Er is alleen maar denkgeest — maar dat is weer zo abstract dat veel mensen daar helemaal niets mee kunnen.

Er is alleen maar denkgeest en wij zijn die denkgeest?

Ja en nee. Ja, er is alleen maar denkgeest, en nee, buiten de illusie van de droom bestaat er niet zoiets als ‘wij’. De droom is de projectie van het idee van afscheiding in de denkgeest. De denkgeest is dat idee blijkbaar gaan geloven als zijnde waarheid. De denkgeest gelooft op een of andere manier, om wat voor reden dan ook, dat de droom werkelijkheid is en projecteert die droom van afscheiding, in de vorm van ontelbare schijnbaar losstaande fragmenten, op een wereld die niet werkelijk bestaat. Wij zijn die losstaande fragmenten, maar omdat het een droom is, bestaan ‘wij’ niet echt en zijn we in feite droomkarakters in die droom.

Hoe ontwaak ik dan uit die droom?

Het is belangrijk om na te gaan vanuit welke hoedanigheid je die vraag stelt. Als je de vraag stelt als de persoon die je denkt te zijn, in jouw geval als ‘Sandra’, dan is het antwoord dat je niet kunt ontwaken uit de droom, maar als je het vraagt als denkgeest, wat je in feite werkelijk bent, dan hangt het af van welke leraar je kiest. Kies je voor de ‘ego-denkgeest’, wat je je hele schijnbare leven hebt gedaan, dan gaat de droom gewoon door, maar kies je voor de ‘heilige geest’, dan zal je ontwaken.

Hoe doe ik dat?

Mijn idee is dat er drie vragen zijn die je voor jezelf moet beantwoorden. Ten eerste: Wil ik echt ontwaken? — Je moet weten wat je wilt en je moet heel zeker weten dat het is wat je wilt, anders is alles wat je doet zinloos. Het is niet iets wat je ‘erbij doet’, als hobby of zo. Je moet er echt voor de volle 200% voor willen gaan, omdat doorgaan op de oude weg, doorgaan met je leven zoals het nu is, zo ondraaglijk is geworden, dat dit geen optie meer is.

Als het antwoord op vraag één ‘ja’ is, dan is de tweede vraag: Wat ben ik? — Dat is de vraag waarmee je gaat onderzoeken of je daadwerkelijk ‘Sandra’ bent, of dat je misschien wat anders bent dan dat nietig, tijdgebonden en sterfelijk lichaam dat leeft in een waanzinnige en gewelddadige wereld. Als je dit serieus gaat onderzoeken, dan staat het antwoord op die vraag al vast, want Waarheid heeft maar één uitkomst; het is wat het is.

De laatste vraag, wanneer je klaar bent met vraag twee, is: Wil ik blijven ervaren wat ik tot nu toe heb ervaren, of wil ik wat anders, ook al weet ik niet wat dat is? — Dit is in feite een andere manier om te zeggen: Kies ik voor de ‘ego-denkgeest’ of niet? — Kies je ervoor om te blijven ervaren wat je tot nu toe hebt ervaren, dan kies je voor de ‘ego-denkgeest’ en blijf je dromen, kies je voor wat anders, ook al weet je niet wat dat is, dan kies je tegen de ‘ego-denkgeest’, waarna de ‘heilige geest’ het automatisch overneemt en je zult ontwaken — niet als ‘Sandra’, maar als denkgeest.

Dat klinkt redelijk simpel. Waarom wordt dan niet iedereen wakker?

Het is zeker heel simpel, alleen het probleem is dat de meeste afgescheiden fragmenten — ook wel mensen genoemd — niet voorbij de eerste vraag komen, omdat ze altijd nog wel iets kunnen verzinnen waardoor hun leven draaglijk kan worden gemaakt. En stel dat ze voorbij die eerste vraag komen, omdat hun leven daadwerkelijk absoluut ondraaglijk is geworden, dan blijven ze veelal hangen in vraag twee.

Waarom is dat?

Omdat de meeste mensen heel erg vast zitten in het geloof dat ze daadwerkelijk de persoon zijn die ze geloven te zijn. Maar ook omdat ze heel erg bang zijn voor de conclusie dat ze nooit zijn geweest wat ze dachten te zijn en omdat ze letterlijk doodsbang zijn om er achter te komen dat ze nooit werkelijk hebben bestaan. Wat jammer is, omdat na het succesvol beantwoorden van die tweede vraag, alles vanzelf gaat met een snelheid die jij als denkgeest aankunt, nooit te snel, maar ook zeker niet te langzaam.

En stel dat ik voorbij de tweede vraag kom, hoe groot is dan de kans dat ik ontwaak?

Na het beantwoorden van de tweede vraag is het antwoord op de derde vraag geen hogere wiskunde. Als je zo ver bent gekomen, dan is het vrijwel vanzelfsprekend dat je tegen de ‘ego-denkgeest’ zult kiezen (want waarom zou je terug willen keren naar je ondraaglijke leven?) en daarna hoef je feitelijk niets meer te doen, omdat de ‘heilige geest’ het overneemt en je zal leiden naar ‘wat anders’, waarvan je nog steeds niet weet of kan weten wat dat is.

Naar mijn bescheiden mening moet je wel extreem gestoord zijn om na het succesvol beantwoorden van de eerste twee vragen nog terug te willen keren naar de droomstaat en dat ondraaglijke leven. Het is mijn ervaring dat mensen die zo gestoord zijn, nooit zo ver zullen komen. Natuurlijk is het mogelijk dat er twijfel ontstaat wanneer je zo ver komt, maar uiteindelijk zul je de enige juiste keuze maken… dat is onvermijdelijk.

Laatste vraag: Wat als ik niet geloof in een ‘heilige geest’?

O, dat maakt niet uit. ‘Heilige geest’ is een naam, een beschrijving, een symbool voor wat het werkelijk is. Je bent vrij om het te benoemen zoals jij wilt, geef het een naam die voor jou werkt, dat verandert niets aan wat het is en hoe het werkt. Alle woorden en beschrijvingen zijn symbolen van symbolen, in feite twee keer verwijderd van de waarheid… dus maak je niet te druk over hoe iets heet, dat is verspilde energie en iets wat je onbewust gebruikt om jezelf gevangen te houden in de droomstaat.

Auteur: Frits Spoelstra

Frits is geboren op 19 september 1965 en sindsdien woonachtig in Amsterdam, Nederland. Middels Spirituele Autolyse en Een Cursus In Wonderen doet hij zijn best om zichzelf, de wereld en het leven te doorgronden. Kort gezegd is zijn “taak” op aarde om de waarheid te vinden, een “taak” die gedoemd is te mislukken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s