Er is geen universum (2)

Ik ben een beetje gaan zoeken op internet en kwam er al snel achter dat onze wetenschappers eigenlijk ook niet weten waarom er schijnbaar een universum bestaat dat voornamelijk uit materie bestaat, terwijl alle onderzochte wetenschappelijke data er op wijst dat het bestaan van een universum onmogelijk is.

Wanneer materie ontstaat wordt er meteen in gelijke mate antimaterie gecreëerd, omdat er altijd een balans moet zijn. Als er wit is dan moet er evenveel zwart zijn, als er goed is dan moet er evenveel kwaad zijn, puur voor de balans. Dit is eveneens het hele idee achter dualisme, waarover we het allemaal eens zijn; er kan niet het ene zonder het andere bestaan; het draait allemaal om balans. De vraag waarom er wel materie en vrijwel geen antimaterie bestaat, terwijl alles er op wijst dat materie altijd direct evenveel antimaterie creëert, is nog steeds een wetenschappelijk mysterie.

Wanneer materie en antimaterie met elkaar in contact komen, wat volgens de wetenschappelijke modellen na een oerknal zou zijn gebeurd, dan heffen ze elkaar op. Zoals plus en min elkaar opheffen: 20 en -20 creëren samen 0. Wanneer materie en antimaterie samenkomen, dan heffen ze elkaar op en blijft er alleen maar energie over; geen materie en dus geen universum met sterren, planeten, melkwegen, et cetera.

Onze wetenschapper hebben nog geen antwoord op de vraag waarom het lijkt alsof er wel een universum is, terwijl alles er op wijst dat het niet mogelijk is. Ze zijn bezig met theorieën, maar dat zijn geen feiten en vooralsnog letterlijk Sciencefiction. Ik vond deze uitspraken op het internet, door mijzelf vertaald.

Brid-Aine Parnell; “Higgs Boson Seems To Prove That The Universe Doesn’t Exist”:

“Niemand van ons zou hier moeten zijn. In feite zouden de hele wereld, de sterren en de sterrenstelsels hier ook niet moeten zijn. Volgens een nieuwe kosmologische studie had ons hele universum een moment nadat het voor het eerst was gemaakt, moeten verdwijnen.

Onderzoek van Britse kosmologen aan King’s College London (KCL) suggereert dat het heelal niet langer dan een seconde na de oerknal had mogen duren, volgens het standaardmodel dat wordt gesuggereerd door het Higgs-deeltje dat in 2012 werd gezien, samen met recente astronomische waarnemingen.”

Bron: www.forbes.com/sites/bridaineparnell/2014/06/24/higgs-boson-seems-to-prove-that-the-universe-doesnt-exist/#7b9e46d470a4

Van de website van CERN; “The matter-antimatter asymmetry problem — The Big Bang should have created equal amounts of matter and antimatter. So why is there far more matter than antimatter in the universe?”:

“De oerknal had in het vroege universum gelijke hoeveelheden materie en antimaterie moeten creëren. Maar tegenwoordig bestaat alles wat we zien, van de kleinste levensvormen op aarde tot de grootste sterrenobjecten, bijna volledig uit materie. [..] Een van de grootste uitdagingen in de natuurkunde is om erachter te komen wat er met de antimaterie is gebeurd, of waarom we een asymmetrie zien tussen materie en antimaterie.

Antimaterie-deeltjes delen dezelfde massa als hun materie-tegenhangers, maar eigenschappen zoals elektrische lading zijn tegengesteld. [..] Materie- en antimateriedeeltjes worden altijd als paar geproduceerd en, als ze in contact komen, vernietigen ze elkaar en laten ze pure energie achter. Tijdens de eerste fracties van een seconde van de oerknal zoemde het hete en dichte universum van deeltjes-antideeltjesparen die in en uit het bestaan ​​kwamen. Als materie en antimaterie samen worden gecreëerd en vernietigd, lijkt het erop dat het universum niets anders zou moeten bevatten dan overgebleven energie.”

Bron: home.cern/science/physics/matter-antimatter-asymmetry-problem

Marco Gersabeck; “Why Is There More Matter Than Antimatter?”:

“Laten we zo’n 13,8 miljard jaar teruggaan in de tijd, naar de oerknal. Deze gebeurtenis produceerde gelijke hoeveelheden van de materie waar je van gemaakt bent en iets dat antimaterie wordt genoemd. Er wordt aangenomen dat elk deeltje een antimaterie-metgezel heeft die vrijwel identiek is aan zichzelf, maar met de tegenovergestelde lading. Wanneer een deeltje en zijn antideeltje elkaar ontmoeten, vernietigen ze elkaar — verdwijnen in een uitbarsting van licht.

Waarom het universum dat we vandaag zien volledig uit materie bestaat, is een van de grootste mysteries van de moderne fysica. Als er ooit een gelijke hoeveelheid antimaterie was geweest, zou alles in het universum zijn vernietigd.”

Bron: www.scientificamerican.com/article/why-is-there-more-matter-than-antimatter

Alles wijst er dus op dat er geen universum kan bestaan, en zelfs als er een oerknal zou zijn geweest — iets wat ook nog steeds theorie is — zou het ontstane universum, als gevolg van de hoeveelheid materie en antimaterie, direct zijn vernietigd in een uitbarsting van licht, waarna er alleen energie zou zijn overgebleven.

Als ik dan kijk naar Een Cursus in Wonderen, die het heeft over “een nietig dwaas idee [..] waarom de Zoon van God vergat te lachen”, dan kunnen we dat nietig dwaas idee — het idee dat onze denkgeest zich kan afscheiden van Eenheid — gelijkstellen aan de oerknal van de wetenschap, aangezien het nietig dwaas idee en de oerknal beiden het begin inluiden van dit universum waarin we schijnbaar bestaan.

Een Cursus in Wonderen stelt ook dat, op het moment dat we dat nietig dwaas idee geloofden en de vergissing van afscheiding van Eenheid als waarheid aannamen, deze vergissing meteen werd gecorrigeerd. Met andere woorden, op het moment dat we de mogelijkheid tot afscheiding serieus namen, werd die vergissing gecorrigeerd en was er weer alleen maar Eenheid, oftewel: ‘Wat is/Bewustzijn/Brahman/Het Absolute/God’ (zie: deel 1).

De denkgeest dacht dat het zich kon afscheiden van Eenheid en dacht een universum te kunnen creëren, maar dat bleek een dwaas idee, waarna die vergissing meteen werd hersteld, waarna het universum meteen weer verdween. Brid-Aine Parnell (zie eerste quote) veronderstelt in feite hetzelfde: “Volgens een nieuwe kosmologische studie had ons hele universum een moment nadat het voor het eerst was gemaakt, moeten verdwijnen.”

Het enige bewijs dat we denken te hebben voor het bestaan van een universum en voor de aanname dat de materie en antimaterie deeltjes — ontstaan uit de oerknal — elkaar niet hebben vernietigt, is dat we allemaal een fysiek en objectief universum ervaren en waarnemen. We zien het en we leven er in, dus dan moet het bestaan, ook al wijst letterlijk alles erop dat het onmogelijk is en is er letterlijk geen greintje bewijs voor dat het wel mogelijk zou kunnen zijn.

Dus wellicht is het een idee om te kijken naar hoe wij dat universum ervaren, en of het wel echt zo is dat wij dat universum ervaren; dat wordt dan deel 3.

Auteur: Frits Snips

Frits is geboren op 19 september 1965 en sindsdien woonachtig in Amsterdam, Nederland. Middels Spirituele Autolyse en Een Cursus In Wonderen doet hij zijn best om zichzelf, de wereld en het leven te doorgronden. Kort gezegd is zijn “taak” op aarde om de waarheid te vinden, een “taak” die gedoemd is te mislukken.

11 gedachten over “Er is geen universum (2)”

  1. Kan uit helemaal niets ooit iets ontstaan? Nee, want anders was het niet “helemaal niets”.

    Maar: als ik in mijn arm knijp dan voel ik pijn en tussen mijn vingers voel ik vel, ik voel niet “helemaal niets”, dus ben ik iets, materie.

    Conclusie: er is nooit “helemaal niets” geweest anders had er nu niet “iets” kunnen zijn, omgekeerd: omdat er “iets” is, is er altijd al “iets” geweest, er is geen begin want dan zou vóór het begin “helemaal niets” zijn geweest, wat onwaar is omdat momenteel er “iets” is en uit “helemaal niets” niet “iets” kan ontstaan.

    Like

    1. Hierbij ga je ervan uit dat dit “iets” dat je ervaart daadwerkelijk iets is, terwijl, als je met een goede microscoop inzoomt op materie, voorbij de moleculen en quarks en alles, je uiteindelijk alleen maar “niets” tegenkomt. Alle materie bestaat (volgens wetenschappelijk onderzoek) voor 99,999999996% uit lege ruimte, waardoor de enige conclusie kan zijn dat vaste materie — waaronder jijzelf — niet kan bestaan.

      Like

      1. In Waarheid is er alleen Eén, en dat wat ervaren wordt, het ervaren zelf en dat wat ervaart is dat Eén, dus hetzelfde. De wereld, met alles daarin, inclusief jij en ik, en dit gesprek vindt schijnbaar plaats als een illusie binnen het dromen dat schijnbaar plaatsvindt binnen dat Ene dat is. Het is dus niet een illusie van een niet-bestaande entiteit, maar het dromen dat plaatsvindt binnen het enige dat IS, wat tegelijk het ervarene, de ervaring en de ervaarder is.

        Geliked door 1 persoon

      1. Wie zegt dat ik die weg wil gaan? Waarom zou ik zoeken naar een externe bron van geluk als dat verborgen ligt in mijzelf?

        De behoefte te zoeken naar een Goddelijke oorsprong komt voort uit ongeloof in jezelf.

        Like

      2. Klopt. Wij ontstaan als het ware als een soort van droomkarakters IN ‘wat is’. Droomkarakters in een droomwereld die op een of andere manier schijnbaar plaatsvindt IN ‘wat is’. ‘Wat is’ is waar en dat wat in ‘wat is’ verschijnt als een soort van droom — de wereld en wij — is niet waar. En iets wat niet waar is, is illusie.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s