In de denkgeest

Precies een jaar geleden schreef ik dit en ik denk dat het nog steeds actueel is. Normaal herblog ik nooit iets, maar deze vind ik toch wel de moeite waard zo vlak voor het einde van 2021.

Frits Snips

Over om en nabij drie dagen is 2020 voorbij. Het is een tumultueus jaar geweest dat ergens in maart begon te ontsporen toen er opeens een ‘pandemie’ werd afgekondigd. Vanaf dat moment bleek een groot aantal mensen op aarde weg te glijden in een soort van blinde angst, terwijl ikzelf alleen maar in verzet ging.

Ik zag, en zie nog steeds, dat er geen ‘pandemie’ is en dat de angst die mensen ervaren volledig georkestreerd is middels een soort van massa hypnose dat over de wereld werd uitgestort via internetmedia, kranten, televisie, radio en de persconferenties. Als je een leugen maar vaak genoeg herhaald, gaan mensen vanzelf geloven dat het waar is, ongeacht hoe grotesk. de leugen ook is.

Ik merkte dat ik verrast was dat zo ontzettend veel mensen de leugen geloofden en de draconische maatregelen om een schijnbare virus — dat overduidelijk niet veel erger was dan een…

View original post 825 woorden meer

Iets over Spirituele Autolyse

Spirituele Autolyse is niet een methode, maar het gevolg van een eerlijke en serieuze zoektocht naar iets dat waar is. Je kunt die zoektocht alleen faciliteren met hetgeen je voor handen hebt, en dat ben jij en dat is de wereld om je heen. Dit betekent dat je niet zozeer op zoek gaat naar iets dat waar is, maar dat je jezelf en alles om je heen gaat onderzoeken op waarheid.

Wanneer je jezelf en de wereld om je heen werkelijk eerlijk en serieus onderzoekt, zonder vooringenomen plan en van tevoren aangenomen waarschijnlijke uitkomst in gedachten, dan kan de uitkomst van dat onderzoek alleen opleveren dat niets waar is. Alles wat je dacht dat jij bent, en alles wat je dacht dat de wereld is, is niet waar.

Tegenwoordig ‘weten’ veel mensen dit al voordat ze aan die zoektocht beginnen, dankzij boeken of internet, en beginnen hun onderzoek met de vooringenomen ‘kennis’ c.q. aanname dat niets waar is. Dit werkt de Spirituele Autolyse tegen, omdat dit een ‘van tevoren aangenomen waarschijnlijke uitkomst’ is en de bedoeling is nou juist dat je zonder een van tevoren aangenomen waarschijnlijke uitkomst aan de slag gaat.

Dit is één van de verdedigingsmechanismes van de ego-denkgeest, die vanzelfsprekend niet wil dat jij er echt achter gaat komen dat niets waar is. De ego-denkgeest laat je van te voren al geloven en aannemen dat niets waar is, zodat je er nooit echt achter zal komen dat alles letterlijk echt niet waar is. Als je niet doorhebt dat het de ego-denkgeest is die je doet geloven dat niets waar is, zal je denken dat jijzelf erachter bent gekomen dat niets waar is, terwijl dat niet zo is.

Het is van belang om, wanneer je gaat onderzoeken wat waar is aan de hand van jezelf en alles om je heen, dat je om te beginnen gaat begrijpen wat die ego-denkgeest is, wat die ego-denkgeest wil en hoe die ego-denkgeest werkt. Als je dat niet weet, dan word je letterlijk voortdurend elk moment 100% gestuurd door die ego-denkgeest en is je zoektocht gedoemd te mislukken.

Nu is die ego-denkgeest niet een of andere duivel die je tegenwerkt, maar in feite iets wat jijzelf hebt gecreëerd. Hierbij is het weer van belang om je te realiseren dat jij niet dat lichaam bent, maar dat het lichaam iets is dat de ego-denkgeest heeft gecreëerd als gevolg van het feit dat jij die ego-denkgeest met opzet en weldoordacht hebt gecreëerd.

Nu moet ik even overschakelen naar de metafysische kant van het verhaal, want wat jij bent is niet dat lichaam onder leiding van de ego-denkgeest. Jij bent hetgeen dat daaraan voorafgaat. Metafysisch bekeken ben jij een deel van de ene denkgeest dat gelooft dat het zich kan afscheiden van die ene denkgeest. Maar die ene denkgeest is absolute Eenheid en afscheiding van absolute Eenheid is absoluut onmogelijk.

Niettemin, een deel van die denkgeest gelooft dat het mogelijk is, en om aan de ene kant te bewijzen dat afscheiding van Eenheid daadwerkelijk gelukt is, en aan de andere kant om te verhullen dat het feitelijk onmogelijk is, creëer jij, als die denkgeest, een ego-denkgeest die vervolgens een lichaam en een wereld daaromheen creëert.

Even een stapje terug. Op het moment dat jij als denkgeest bent gaan geloven dat jij je hebt afgescheiden van Eenheid, ontstond het idee van dualiteit. Dus toen jij de ego-denkgeest creëerde, om te bewijzen dat afscheiding mogelijk is en om te verhullen dat afscheiding feitelijk onmogelijk is, ontstond er als gevolg van de wetten van dualiteit een tegenpool van die ego-denkgeest.

Waar de ego-denkgeest volledig gericht is op dualiteit, tegenpolen, polariteit, botsingen, beweging en de uitbreiding van tijd en ruimte, is die tegenpool van de ego-denkgeest het absolute tegendeel. Binnen dit plaatje is de ego-denkgeest de ‘onjuist gerichte denkgeest’ en de tegenpool is de ‘juist gerichte denkgeest’.

De onjuist gerichte denkgeest is gericht op het in standhouden en bewijzen van het idee dat afscheiding van Eenheid mogelijk en gelukt is, waarmee het automatisch verhult en ontkent dat afscheiding van Eenheid onmogelijk is, terwijl de juist gerichte denkgeest de herinnering bewaart dat afscheiding van Eenheid onmogelijk is en daarom nooit heeft plaatsgevonden.

Een serieus onderzoek naar wat waar is, aan de hand van jezelf en alles om je heen dat niet waar is, brengt je gaandeweg, dankzij de door het onderzoek ingezette Spirituele Autolyse, terug naar de denkgeest die je werkelijk bent; de denkgeest die ooit geloofde dat het zich kan afscheiden van Eenheid.

In feite keer je dan terug naar het moment waarop jij als denkgeest de onjuist gerichte ego-denkgeest creëerde — waardoor er automatisch als reactie daarop een juist gerichte denkgeest werd gecreëerd — en er voor koos om het pad van die onjuist gerichte ego-denkgeest te kiezen. Dit geeft je de kans om opnieuw te kiezen, en deze keer voor het pad van de juist gerichte denkgeest, die je terug zal leiden naar de herinnering van de non-dualistische Eenheid die je werkelijk bent.

Kort gezegd zet een eerlijk en serieus onderzoek naar wat waar is, aan de hand van dat wat niet waar is, de Spirituele Autolyse in gang die — mits je er mee doorgaat en mee door blijft gaan — alles wat niet waar is helpt bij de vernietiging van alles wat niet waar is. Wat dan schijnbaar plaatsvindt is onwaarheid die zichzelf vernietigt, waarna dat wat overblijft — de denkgeest die we werkelijk zijn — wel waarheid moet zijn.

Dit is een proces van vele jaren, maar het leidt je uiteindelijk terug naar wat je werkelijk bent. Wanneer je daar opnieuw aankomt, kun je opnieuw kiezen en deze keer, hopelijk, voor de juist gerichte denkgeest die je langzaam zal terugleiden naar de herinnering dat afscheiding van Eenheid niet alleen onmogelijk is, maar zelfs nooit is gebeurd.

Alles is verslaving

Verslaving is een voor mij terugkerend thema. Ik ben opgegroeid binnen een familie waarin aan de ene kant alcoholisme heerste, maar waar toch rijkelijk alcohol vloeide. Vele familieleden waren ook verslaafd aan tabak, maar vaak stond er tijdens bijeenkomsten een glas met sigaretten op tafel, naast de chips en de zoutjes. Als dat geen paradox is, dan weet ik het ook niet meer.

Het probleem met verslaving is dat we de verslaving alleen zien als verslaving wanneer het uit de hand loopt. Dat is het moment waarop we die specifieke verslaving het hoofd proberen te bieden, niet wetende dat letterlijk alles een verslaving is. Onze wereld en ons leven is het resultaat van de enige verslaving die er bestaat, en dat is de verslaving aan afscheiding. De enige drug waaraan we allemaal verslaafd zijn is dualiteit.

De eigenschap van dualiteit is verdeling, het ene tegenover het andere zetten. Dualiteit maakt van iets dat één is heel veel, en dat betekent dat wij vanuit de verslaving aan dualiteit heel veel verschillende verslavingen creëren, Al die verschillende verslavingen hebben als enig doel, het verhullen van het feit dat we alleen maar verslaafd zijn aan één ding: dualiteit.

In Een Cursus in Wonderen staat, dat het enige doel van deze wereld het verhullen van de onmogelijkheid van afscheiding van Eenheid is. Dit betekent dat, als elke verslaving als doel heeft te verhullen dat we alleen verslaafd zijn aan dualiteit, en de wereld als enig doel heeft te verhullen dat afscheiding onmogelijk is, alles in deze wereld verslaving moet zijn.

Dit puur en alleen mentaal weten en begrijpen is niet genoeg, net zoals het niet genoeg is om alleen maar mentaal te weten en te begrijpen dat je niet het lichaam bent, omdat dit slechts op ego-denkgeest niveau plaatsvindt. Je dient al deze verslavingen dus één voor één aan te pakken en te verwijderen.

De kortste weg terug naar huis, terug naar Eenheid, is dwars door alles heen, dit betekent dat elk obstakel dat jij samen met de ego-denkgeest hebt opgeworpen — dus elke verslaving — stuk voor stuk, wanneer het zich aandient, moet worden vernietigd. Natuurlijk wil iedereen, wanneer ze doorkrijgen dat de enige verslaving ‘dualiteit’ is, die verslaving aanpakken, maar dat gaat je helaas niet lukken voordat jij eerst alle aardse verslavingsprojecties hebt aangepakt.

Ik herhaal, alles in deze wereld — dus, alles in jouw leven — is verslaving, dus het maakt niet zoveel uit waar je begint. Het is mijn ervaring dat, naarmate je zoektocht naar de weg naar huis — naar vrede, vrijheid en het ontwaken uit de droom — vordert, de te tackelen verslaving zich aan zal dienen. Welke het is, doet er niet toe, want — nogmaals — ALLES is een verslaving en ALLES is bedoeld om dualiteit — de ultieme verslaving — in stand te houden.

Nu denken veel mensen dat je niet werkelijk kunt genezen van een verslaving. Iedereen kent de verhalen van de ex-alcoholist die na één borreltje weer wegglijdt in alcoholisme, de ex-roker die na één trek van een sigaret weer naar de supermarkt rent om een pakje sigaretten te kopen of de ex-gokverslaafde die nooit meer een casino kan binnenlopen zonder al zijn geld te verliezen.

Die verhalen kloppen op zich wel, maar dat is alleen omdat we gehersenspoeld zijn met de “wetenschappelijke kennis” dat het waar is dat verslaving niet werkelijk te genezen is. Wat we geloven dat waar is, is waar voor ons en wordt als zodanig geprojecteerd in deze wereld.

Deze “wetenschappelijke kennis” doet ons geloven dat we iets waarvan we afhankelijk zijn — of wat we gebruiken, maar waarvan we ontkennen dat we er afhankelijk van zijn — volledig moeten opgeven. Hierdoor wordt het genezen van een verslaving gezien als verlies, omdat we iets wat we gebruikten niet meer mogen gebruiken uit angst voor een terugval, in plaats van dat genezing altijd en alleen maar pure winst is.

Genezing houdt in dat de afhankelijkheid en de noodzaak van de verslaving verdwijnt, wat niet betekent dat je nooit meer gebruik mag maken van hetgeen waaraan je verslaafd was.

Elke aardse verslaving is te genezen en dat is wat we moeten doen om te genezen van dualiteit. Het maakt niet uit of dit een verslaving aan postzegels verzamelen is of aan muziek maken, alcohol drinken, roken, heroïne spuiten, hard werken of het in stand houden van goede of slechte relaties. Het maakt allemaal niet uit, je moet gewoon een keer ergens beginnen.

Wellicht is het een idee om te beginnen met de verslaving aan het idee dat hetgeen ons door de jaren heen is verteld en geleerd, echt waar is. Wanneer je die verslaving hebt getackeld, zul je zien dat elke andere verslaving altijd gebaseerd is op iets dat jou in het verleden is verteld of geleerd.

Letterlijk ALLES wat jij zeker denkt te weten, is iets wat jou ooit is verteld of geleerd, en omdat je denkt en gelooft dat wat jij zeker weet iets is wat jijzelf hebt ondervonden, uitgevonden of bedacht, ben je verslaafd aan al die kennis en wetenschap. We denken allemaal dat we hier echt zijn en dat we een losstaande entiteit zijn. Het idee dat dit slechts iets is wat ons is verteld en geleerd, komt niet in ons op. Vanaf dat punt zijn we verloren en geloven we vrijwel alles wat het idee versterkt dat we echt bestaan.

Ik groeide op in een gemeenschap waarin alcohol werd gedronken en sigaretten werden gerookt alsof dat niet ongezond was, maar juist leuk en gezellig; er werd vlees gegeten alsof dat noodzakelijk was; men had relaties waarmee men door bleef gaan, hoewel men niet echt vreselijk gelukkig leek; men had werk dat men vaak niet leuk vond, maar er moest geld worden verdiend. Dit is mij allemaal aangeleerd door middel van praktijkervaring. (Deze voorbeelden gaan natuurlijk niet op voor iedereen in mijn gemeenschap.)

De mensen om mij heen leefden zo, dus het moest wel normaal en waar zijn, en daarmee hebben zij mij — als het lichaam dat ik dacht te zijn — geprogrammeerd. Dat is de manier waarop deze wereld werkt. Het is de methode die de ego-denkgeest gebruikt om steeds meer uit te breiden, steeds meer dualiteit te creëren, om zo de onmogelijkheid van die dualiteit steeds meer te verhullen. Ik neem het mijn gemeenschap niet kwalijk, ze wisten niet wat zij deden.

Om terug te keren naar Eenheid, iets wat we in feite nooit hebben verlaten, aangezien dit het dromen van een droom is, maar wat we schijnbaar hebben verlaten, is het van belang om elk obstakel, elke verslaving te tackelen. Niet door de verslaving te onderdrukken met wilskracht, maar door werkelijk van de verslaving te genezen. Dat doe je door je te realiseren dat elke verslaving is ontstaan als gevolg van jaren van hersenspoeling en programmering door de gemeenschap waarin je leeft.

Met andere woorden, je kickt niet af van een verslaving, maar je bent jezelf aan het genezen door geprogrammeerde onwaarheden te verwijderen uit je systeem. Verslaving is niet een lichamelijk iets, omdat het lichaam zelf niet een lichamelijk iets is, en, nogmaals, ik kan het niet vaak genoeg benadrukken: ALLES wat je doet, ALLES wat je lekker vindt, ALLES wat je denkt nodig te hebben, ELKE GEDACHTE die bij je opkomt, IS een verslaving als gevolg van programmering.

Als je hulp nodig hebt bij het tackelen en genezen van, bijvoorbeeld, roken, alcoholisme en drugs in het algemeen — maar in principe is het op alle verslavingen van toepassing, tot aan de verslaving aan dualiteit — raad ik persoonlijk de boeken van Allen Carr aan. Klik hier voor: Boeken van Allen Carr.

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag