Blogs

  1. De Wereld volgens Snips
    Het plan voor de blog is om geregeld iets te schrijven over wat er gaande is in de wereld of in mijn persoonlijk leven (hoewel niet al te persoonlijk als het ook andere mensen aangaat) vanuit wat ik “het volwassen perspectief” noem.

  2. Om te beginnen…
    Ik denk dat het een goed idee is om toch even kort te beschrijven wat dit ‘Volwassen Perspectief’ precies is. Niet iedereen die langs deze weblog komt heeft mijn ouder werk gelezen of kent de geschiedenis van deze term.

  3. En toen was er… IK!
    De belangrijkste gebeurtenis in ons leven is onze geboorte. Zonder onze geboorte zouden we er niet zijn. We zouden niets kunnen doen, niets kunnen meemaken, niet lief kunnen hebben, niet kunnen haten.

  4. Liefde en relaties
    Liefde en relaties zijn misschien wel de bouwstenen van ons leven. De mens is een sociale aap, ook al lijkt dat vaak niet zo te zijn, en we hebben liefde en onderlinge relaties nodig.

  5. Oorlog en vrede
    Oorlog is niets anders dan vechten om gelijk te krijgen of vechten omdat de ander iets heeft wat jij wilt hebben. Oorlog is het gebruiken van geweld bij een meningsverschil of om de macht en rijkdom van een ander af te nemen omdat je gelooft dat je daar meer recht op hebt dan hij.

  6. Discussie versus gesprek
    Het voornaamste verschil tussen een discussie en een gesprek zit hem in het uitgangspunt. Bij een discussie is het een verschil van mening dat met woorden wordt uitgevochten en bij een gesprek is het ’t delen van visies en inzichten. Discussie is een vorm van geweld en een gesprek is dat niet.

  7. Delen is vermenigvuldigen
    Een verwarring in onze denkgeest die volgens mij heel veel verkramping oplevert in deze wereld, is het misplaatste idee dat het delen van iets met een ander een verlies oplevert. We leven in de overtuiging dat we na het delen minder zullen hebben dan daarvoor en het is de angst voor- en het geloof in schaarste dat die verkramping oplevert.

  8. Zien en kijken
    Het verschil tussen zien en kijken is in feite het verschil tussen waar en niet waar. Als we iets zien met onze ogen dan wordt de informatie verzonden naar ons brein waar het wordt vergeleken met eerdere waarnemingen die daar liggen opgeslagen. Het brein beslist wat dit ‘iets’ is gebaseerd op informatie uit het verleden en we geloven dat we daadwerkelijk zien wat het is. Dit is niet zien maar kijken naar persoonlijk gekleurde perceptie.

  9. Na de dood
    Toen mijn moeder in 2015 stierf, bleek dat zij een brief had geschreven met daarin haar laatste woorden aan de familie en haar wensen voor haar crematie. Ik zal het briefje hier niet integraal gaan plaatsen, omdat dit vanzelfsprekend persoonlijk is, maar het einde wil ik jullie niet onthouden; bij wijze van voorbeeld.

  10. De IK en egocentrisch gedrag
    Het lijkt mij dat elk probleem in de kern alleen maar voortkomt uit het idee een IK te zijn die van alles wil, van alles denkt te moeten, van alles denkt nodig te hebben en op van alles en nog wat recht denkt te hebben. Het idee een IK te zijn betekent dat er een andere IK tegenover staat en dat levert automatisch egocentrisch gedrag op en dat kan alleen maar ten koste gaan van de omgeving van die IK, de directe leefruimte en alles wat daarin schijnbaar leeft.

  11. Egocentrisch middelpunt
    In eerdere artikelen heb ik al eens beschreven hoe ons ik-gevoel ontstaat. Het is een goocheltruc van de ego-denkgeest en het is vrij simpel, maar zo snel dat we het niet zien gebeuren. Het draait letterlijk om het egocentrisch middelpunt.

  12. Wat het leven is
    Zo aan het einde van het jaar lijkt me een mooi moment om eens te bekijken wat dit leven op aarde nou werkelijk is. Dit staat los van wat wij denken dat dit leven is en ook los van wat al die wetenschappers denken dat dit leven is.

  13. Mijn 2020
    Allereerst: Gelukkig Nieuwjaar! Ik wens iedereen een prachtig 2020 toe en dat iedereen maar mag vinden waarnaar hij of zij op zoek is. Het is inmiddels dag twee van het nieuwe jaar en het is weer tijd om gewoon door te gaan met wat ik vorig jaar ook deed.

  14. Pauw in Kalkoenland
    Af en toe voelt het bestaan op aarde, mijn aanwezigheid in de Droomstaat, alsof ik de enige volwassene ben in een kleuterklas terwijl alle kleuters mij zien als gelijkwaardig aan hen. Dit klinkt heel erg arrogant en misschien zelfs denigrerend, dat snap ik, maar zo bedoel ik het niet. Ik bedoel alleen te zeggen dat, als jij de enige pauw in een wereld vol kalkoenen bent, dan ben jij degene die lelijk is en ben jij de vreemde eend in de bijt en ben jij de uitzondering op de regel.

  15. Bezig zijn en tijd vullen
    Ik merk bij mijzelf dat ik voortdurend bezig ben met het vullen van de tijd, en dat is niet altijd even gezond voor het lichaam. Ik ben bezig met schrijven, met wandelen, met Facebook, met het kijken van series of YouTube filmpjes, en als ik niets meer kan verzinnen dan gaat er wel alcohol of chips of iets anders in — puur als tijdvulling.

  16. Zelfontwikkeling?
    Een van de vervelende feiten van dit leven, voor de ego-denkgeest alias egozelf, is dat het onmogelijk is om iets te veranderen aan of voor jezelf. Het lijkt alsof we die vrijheid wel hebben, maar mijn persoonlijke ervaring en constatering (na jaren van onderzoek en contemplatie) is dat we die vrijheid niet hebben.

  17. Covid-19 – Corona
    Ik vraag me af of ik iets moet zeggen over Covid-19, zoals de ziekte veroorzaakt door het Corona virus officieel heet. Ik moet toegeven dat de ziekte of het virus mij persoonlijk niet zo heel erg boeit, en als ik mensen die ik ken spreek, dan blijken ook zij er niet zo heel erg wakker van te liggen. Maar als ik naar het nieuws in de media kijk, dan lijkt het alsof de zombie apocalyps is uitgebroken en we allemaal op het randje van uitsterven staan.

  18. De externe projectie
    Alles wat gezien en ervaren wordt, is een externe projectie van de innerlijke gesteldheid. Of zoals het in Een Cursus in Wonderen in de inleiding van hoofdstuk 21 wordt onderwezen: “Projectie maakt waarneming. De wereld die jij ziet is wat jij haar gegeven hebt, niets meer. Maar ook al is ze niets meer, ze is ook niets minder. Daarom is ze voor jou belangrijk. Ze getuigt van de staat van jouw denkgeest, de uiterlijke weergave van een innerlijke toestand.”

  19. Ik wist niet wat ik deed
    Deze ochtend werd ik ontzettend kwaad en gefrustreerd wakker en ik heb dit vanzelfsprekend gedeeld op Facebook — wellicht niet al te vriendelijk, gezien de reacties — en ben daarna gaan wandelen. Ik ben uiteindelijk ergens aan het water gaan zitten, heb later een patatje met mayo gekocht, en thuis gekomen ben ik op bed gaan liggen. Helemaal kapot! De reden is dat ik geloofde dat het verhaal over een coronavirus waar was en na vier weken dit verhaal te hebben geloofd, brak ik.

  20. Wat te doen?
    Dit zijn vreemde tijden. Verontrustend en onzeker, maar ook wonderlijk en bijzonder. We zitten middenin wat men een corona-crisis noemt, waarbinnen ontzettend veel mensen heel erg angstig zijn. Wanneer angst overheerst, dan lukt het niet meer om na te denken, wat als gevolg heeft dat een groot deel van de wereldbevolking zonder een greintje scepticisme aanneemt en accepteert wat de politici, wetenschappers en experts vertellen.

  21. Hoe verander je de wereld?
    Ik kom toch elke keer weer bij het volgende terecht: De realiteit die je ervaart is een externe projectie van een innerlijke conditie. Het is een zin uit Een Cursus in Wonderen die ik voor mijn gemak hier geparafraseerd heb. Iedereen kan quotes uit zijn hoofd leren, maar de kunst is om het je eigen te maken zodat het daadwerkelijk iets voor of met je doet.

  22. Het heilige ogenblik
    De wereld is het resultaat van het krankzinnige en gestoorde idee dat wij ons zouden kunnen afscheiden van Eenheid. De wereld is, zoals ik al in een vorige blog heb geschreven, een externe projectie van een innerlijke conditie en die innerlijke conditie is het geloof dat we ons hebben afgescheiden van Eenheid, wat een gestoord geloof is, en omdat dit een compleet gestoord geloof is, is de wereld die wij zien en ervaren ook compleet gestoord.

  23. Verder: poging 1
    Tijdens de zoektocht naar Waarheid — of verlichting, bevrijding, de vrede van God, geef het een naam — zijn er verschillende momenten waarop je denkt dat je ‘er bent’ en dat je ‘klaar’ bent; dat je het einde van de weg hebt bereikt en gevonden hebt wat je zocht. Ik heb door de jaren heen veel van die momenten gehad en vaak heb ik geloofd ik dat ik daadwerkelijk ‘klaar’ was.

  24. Verder: poging 2
    Van alles valt weg, alsof het universum (of hoe je het ook wilt noemen, hogere macht, heilige geest; geef het beestje maar een naam) aangeeft dat alles losgelaten en verwijderd moet worden. Niet door mij, maar als gebeurtenis, als beweging, als de richting waarin het onvermijdelijk gaat.

  25. Realiseren en herinneren
    Wanneer er opeens de realisatie is hoe de Droomstaat in elkaar steekt, dan werkt dat aan de ene kant heel erg verhelderend, maar aan de andere kant kan er ook een gevoel van wanhoop en paniek ontstaan. Wanneer het gevoel van wanhoop of paniek ervaren wordt, dan komt dat altijd voort vanuit de Ego Denkgeest; dus vanuit het idee een lichaam met een naam te zijn. Laat je niet door die gevoelens van de wijs brengen, ze zijn niet echt waar.

  26. Gesprek met ‘Sandra’
    In gesprek met ‘Sandra’ (pseudoniem), naar aanleiding van wat ik geschreven heb en mijn opmerking dat er slechts één denkgeest is en dat het universum en alles daarin een projectie is van die denkgeest die schijnbaar droomt van afscheiding.

  27. Onpersoonlijk leven
    Hoe doe je dat, onpersoonlijk leven? Het antwoord op die vraag is dat je dat niet doet, maar dat het zo is. Het leven is onpersoonlijk, het is altijd onpersoonlijk geweest en zal dat altijd zijn. Het enige ‘probleem’ is dat we denken dat we een persoon zijn en in een dualistische wereld leven. Vanuit dat perspectief overkomt alles ons ‘persoonlijk’ en doen wij ‘persoonlijk’ van alles en nog wat ten opzichte van al die anderen.

  28. Crisissen, angst en boosheid
    De wereld staat op zijn kop. De ene crisis na de andere volgt elkaar op en al deze crisissen hebben één ding gemeen, ze leveren mensen angst en boosheid op. In deze wereld zijn bange mensen volgzaam, terwijl boze mensen makkelijk te manipuleren zijn.

  29. Het idiote idee
    Dit is een kort stukje dat ik op Facebook heb geplaatst, maar ik plaats het hier ook, want ik ben er wel tevreden over. Het gaat over hoe we onze focus richten op de vorm in plaats van de oorzaak, en hoe dat er voor zorgt dat we nooit vinden wat we zoeken en nooit krijgen wat we willen.

  30. De denkgeest en de droom
    Metafysica is een tricky iets, het onderzoekt namelijk niet “de werkelijkheid [..] zoals ze ons gegeven wordt uit zintuiglijke of instrumentele waarneming (wat bijvoorbeeld de fysica doet), maar [gaat] op zoek [..] naar het wezen van die werkelijkheid en wat er achter zit” waardoor het al snel klinkt als fantasie, geloof of waan. Toch voel ik de noodzaak om vanuit de metafysica het een en ander neer te pennen.

  31. Een toneelstuk
    Het voelt alsof er een oorlog woedt in dit lichaam. Af en toe zijn er hevige conflicten die dan weer worden afgewisseld met rustige momenten, maar veelal blijft het bij pesterijen over en weer en het elkaar uitdagen. Dus misschien is ‘oorlog’ een wat overdreven benaming, laten we het een ‘schermutseling’ noemen. Maar wie tegen wie?


  32. Rupsen en vlinders
    Ik heb de afgelopen weken niets geschreven en qua iets anders ook niet echt iets gedaan. Ik zit een beetje vast in een loop van observeren, aangezien de wereld inmiddels compleet gestoord is geworden. Dit lijkt me een mooi moment om dat te doorbreken en wat me bezighoudt is het idee van de rups en de vlinder.

  33. Rupsen en vlinders (2)
    Naar aanleiding van mijn vorig artikel — Rupsen en vlinders — stelde collega-blogger Illusje mij de volgende vraag: “Goed verhaal van de rups en de vlinder. Alleen vraag ik me af of wel begrepen wordt dat de zelf die “verdwijnt” (oplost in Waarheid) de (ego)denkgeest is en niet een lichaam… [..] het is juist zo essentieel dat men niet denkt dat het lichaam eerst “dood” moet…” Dus misschien is het een goed idee om daar iets over te schrijven?

  34. De externe projectie (2)
    Elke situatie waarin ik mij nu bevind, zoals ik al vaker heb gezegd, is de externe projectie van de innerlijke conditie. De vergissing die ik tot nu maakte, is geloven dat ik, in de hoop een leukere externe projectie te creëren, de innerlijke conditie moet aanpassen of veranderen. Dat werkt volgens mij niet.

  35. Alles is oké
    Het is vrijdag 7 augustus. Buiten is het inmiddels — ten tijde van dit schrijven is het 12:50 uur — 30° Celsius en de verwachting is dat het gaat oplopen tot 33°. Dat is voor mij een beetje teveel van het goede, dus ik heb besloten om de rest van de dag binnen te blijven. Ik heb meer dan genoeg boodschappen in huis, ik heb geluncht en nu ben ik dit aan het schrijven.

  36. Verlies van interesse
    Oké! Het eerste obstakel is de omschrijving van het proces, dus ik moet voorzichtig en soepel in dit verhaal glijden om te voorkomen dat het zweverig wordt. Ik wil iets schrijven over wat ik ervaar als een gevolg, of een effect, van het proces dat ik onbewust 30 jaar geleden ben ingestapt: zoeken naar waarheid.

  37. Alles is oké (2)
    Het is al dagenlang bloedheet in Nederland en het lichaam waarmee ik het moet doen is daartegen slecht bestand — zo blijkt. We zitten nu op acht tropische dagen en dat houdt in dat het elke dag 30° Celsius of hoger is. Meestal hoger, helaas.

  38. Orde op zaken
    Ik voel de noodzaak om wat dingen in woorden om te zetten. Orde op zaken stellen, zoals men wel zegt, en ik vermoed dat het zaken zijn die niet heel erg logisch lijken te zijn binnen de consensusrealiteit en afwijken van wat een meerderheid wellicht als normaal bestempelt.

  39. Gehechtheid
    And there it is! Het meest belangrijke onderdeel van het uitgebreide verdedigingsmechanisme dat er voor moet zorgen dat we vooral niet ontwaken uit de droomstaat: gehechtheid!

  40. Er is geen universum (1)
    Afgelopen week kwam het drie keer tot mij. De eerste keer tijdens het kijken en luisteren naar een Facebook-Live uitzending van Brian D. Ridgway en de tweede keer tijdens de herlezing van het boek “Theory of Everything” van Jed McKenna. Tussen neus en lippen door vermelden beide heren in feite hetzelfde: Er is geen universum!

  41. Er is geen universum (2)
    Ik ben een beetje gaan zoeken op internet en kwam er al snel achter dat onze wetenschappers eigenlijk ook niet weten waarom er schijnbaar een universum bestaat dat voornamelijk uit materie bestaat, terwijl alle onderzochte wetenschappelijke data er op wijst dat het bestaan van een universum onmogelijk is.

  42. Er is geen universum (3)
    Op Facebook, waar ik altijd een link naar een nieuwe blog plaats, reageerde iemand als volgt op deel 2 van ‘Er is geen universum’: “Het is niet te bewijzen dat het Universum (niet) werkelijk bestaat!” — en hij heeft gelijk; het is niet te bewijzen dat het universum bestaat en het is niet te bewijzen dat het universum niet bestaat.

  43. Filters
    Ik ga eens even wat spelen met symbolen. In principe voor mijzelf, om dat wat schijnbaar in mijn hoofd zit eruit te halen, zodat ik er naar kan kijken en mee aan de slag kan. Ik werd wakker met het idee “projecteren” en dat de wereld die we zien niets anders dan een projectie is. Maar hoe werkt dat dan?

  44. Het leven van je droom
    Vanochtend dacht ik, als dit een droomstaat is — en dat is het! — dan moet in principe (in theorie, vanzelfsprekend) alles mogelijk zijn. Letterlijk alles wat er aan gedachten of ideeën bij mij langskomt moet leiden tot hetgeen waarop die gedachten en ideeën gericht zijn.

  45. Tevreden of ontevreden?
    Vanzelfsprekend willen we het graag veel mooier maken dan het is en vaak werkt het goed om een zure pil te verpakken in zoet snoepgoed, maar soms is het goed om gewoon even duidelijk te stellen hoe het zit, zodat we zien waarmee we te maken hebben.

  46. Ik doe niet mee
    Misschien heb ik je aandacht, of je weigert dit te lezen. Laat ik daarom aan het begin zeggen dat dit niet over Covid-19 gaat en niet over ‘influencers’ of BN’ers die ik niet ken. Het gaat over niet meedoen aan de waanzin dat we leven noemen.

  47. Co-creatieve droomstaat
    In zijn boeken heeft Jed McKenna het vaak over co-creatieve samenwerking met het universum en geïntegreerd zijn in de co-creatieve droomstaat, wat beide een manier zijn om hetzelfde te zeggen: een lichter leven in overeenkomst, en in lijn met ‘wat is’, waarbij wat jij wil is ‘wat is’ en ‘wat is’ is wat jij wilt.

  48. Een rondje Autolyse
    Het is weer eens tijd voor Autolyse, dus dit is niet werkelijk een stuk over een onderwerp, maar gewoon schrijven om het schrijven zodat er naar gekeken kan worden en het verwerkt kan worden; en dat is wat Autolyse is.